Ο πραγματικός τους φόβος είναι να εμπεδωθεί στη μνήμη των λαών η αντιφασιστική νίκη ως αυτό που πραγματικά ήταν: η προσπάθεια του πρώτου κράτους των εργατών να προχωρήσει στην ιστορία σαν τέτοιο την ίδια στιγμή που νίκησε τον πιο ισχυρό στρατό σώζοντας τον κόσμο ολόκληρο απο τον τρόμο και το σκοτάδι του φασισμού.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια συστηματική προσπάθεια απο την Ευρωπαϊκή Ένωση να παραχαραχθεί η ιστορία με αποκορύφωμα την καθιέρωση της ιστορικής ημέρας της 9ης του Μάη, της αντιφασιστικής νίκης των λαών ως “ημέρα της Ευρώπης”.

Στις 9 Μαΐου του 1945, η ναζιστική Γερμανία συνθηκολόγησε ανευ όρων στις συμμαχικές δυνάμεις. Οι κύκλοι της Ε.Ε. προσπαθούν να εκμεταλλευτούν το γεγονός της συμμετοχής στα τέλη του πολέμου και των ΗΠΑ με την Μεγάλη Βρετανία κυρίως, και να αποδώσουν σε αυτές τα εύσημα της ήττας της ναζιστικής Γερμανίας. Κάπου εδώ έρχεται να δέσει η θεωρία των δύο άκρων. Εκατομμύρια κονδύλια της Ε.Ε. δίνονται τα τελευταία χρόνια σε συνέδρια κρατών μελών (βλέπε Ταλίν), σε βιβλία ιστορίας, σε τοπικές αυτοδιοικήσεις (όπως χαρακτηριστικά κατήγγειλε ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης) για την ταύτιση του κομμουνισμού-σοσιαλισμού με το ναζισμό, τον αιμοσταγή δικτάτορα Στάλιν με τον Χίτλερ (έναν Χίτλερ που τα τελευταία χρόνια διάφορες ιστορίες προσπαθούν να τον παρομοιάσουν ως έναν άτομο με ψυχολογικές διαταραχές, εθισμένο στα ναρκωτικά, αθωώνοντας εν μέρει την εγκληματική ιδεολόγια της φύσης του ναζισμού). Όσο περισσότερο σαπίζει το καπιταλιστικό σύστημα, τόσο βγαίνουν οι διάφοροι αναθεωρητές με τον μανδύα των επιστημόνων-πανεπιστημιακών ιστορικών να μιλήσουν για ολοκληρωτικά καθεστώτα και να χαρίσουν εν τέλει στις συμμαχικές δυνάμεις τα εύσημα της αντιφασιστικής νίκης.

Όλα αυτά πηγάζουν απο τον πραγματικό τους φόβο να εμπεδωθεί στη μνήμη των λαών η αντιφασιστική νίκη ως αυτό που πραγματικά ήταν: η προσπάθεια του πρώτου κράτους των εργατών να προχωρήσει στην ιστορία σαν τέτοιο την ίδια στιγμή που νίκησε τον πιο ισχυρό στρατό σώζοντας τον κόσμο ολόκληρο απο τον τρόμο και το σκοτάδι του φασισμού.

Για να νικήσει το τέρας όμως αντιπαράθεσε τον πιο ηρωικό στρατό που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα με τεράστιες θυσίες. Στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πολεμώντας σχεδόν μόνοι τους, καθώς οι σύμμαχοι ΗΠΑ- Βρετανία αρνούνταν να μπουν σε αποφασιστικές μάχες απέναντι στους ναζί, ”έχασαν” 27 εκατομμύρια ανθρώπους. Καταστράφηκαν 1.700 σοβιετικές πόλεις και εκατοντάδες χωριά μετατράπηκαν σε στάχτες και ερείπια. Ακόμα 32 χιλιάδες βιομηχανίες διαλυθηκαν όπως και 65 χιλιάδες χιλιόμετρα σιδηροδρομικών γράμμων, αποκόπτοντας τη χώρα στα δύο. Ακόμα είχαν καταστραφεί αγαθά αξίας περίπου 2.6 τρισεκαττομυρίων ρουβλιών που κατακτήθηκαν σύμφωνα με υπολογισμούς σε σχεδόν 30 χρόνια μόχθου και κόπου του σοβιετικού λαού.

Όπως καταλαβαίνουμε οι αριθμοί μιλούν απο μόνοι τους. Τον πόλεμο τον κέρδισε η Σοβιετική ένωση και ο λαός της, πληρώνοντας με το ίδιο του το αίμα. Το κόστος του Β΄Παγκοσμίου πολέμου για την ΕΣΣΔ υπολογίζεται συνολικά σχεδόν τρεις φορές παραπάνω απ’ αυτό όλων των συμμάχων μαζί.

Πρόκειται όμως για κάτι παραπάνω απο έναν πόλεμο μεταξύ δύο λαών. Ήταν το μέλλον όλης της ανθρωπότητας που βάρυνε τις πλάτες των σοβιετικών. Το πανανθρώπινο και ουμανιστικό καθήκον όμως δε λύγισε αλλά δυνάμωσε την πάλη του λαού των σοβιέτ, δεν θα ήταν μια απλή νίκη αλλα μια νίκη της ανθρωπότητας, μια νίκη της ζωής απέναντι στο θάνατο.

Όσο και να θέλουν να αλλάξουν την ιστορία, οι λαοί του κόσμου ξέρουν οτι χρωστούν την ελευθερία τους όχι μόνο στον Κόκκινο Στρατό και στη Σοβιετική ένωση αλλά και στους κομμουνιστές όλων των χωρών που ύψωσαν το ανάστημά τους και πολέμησαν το φασισμό. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Στάλιν μετά τη λήξη του πολέμου: ” Λυπάμαι που δεν θα ζήσω χίλια χρόνια για να μπορώ να υμνήσω όπως πρέπει τον αγώνα των Ελλήνων ανταρτών απέναντι στους ναζί που τόσο μας βοήθησε”.

Όσον αφορά την πολιτική της σοβιετικής ηγεσίας κατα τη διάρκεια του πολέμου, θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε μνημειώδη. Εφάρμοσε ένα σχέδιο που όμοιο του δεν είχε ξανασυμβεί ιστορικά. Ο Στάλιν μετέφερε σχεδόν 1500 εργοστάσια σε σύντομο χρονικό διάστημα απο τις πολιορκούμενες δυτικές πόλεις στην ενδοχώρα. Ο ίδιος ο Τσώρτσιλ είχε παραδεχτεί την ιδιοφυία του Στάλιν.

Αξιομνημόνευτο είναι ακόμα το γεγονός ότι ο ίδιος ο Στάλιν δε δέχτηκε να ανταλλάξει τον αιχμάλωτο γιο του με έναν γερμανό στρατηγό. Πολλοί τον κατηγορούν για αυταρχικό ηγέτη, όμως ο ίδιος μπροστά στο ενδεχόμενο της ήττας απο τους ναζί έβαλε το Ζουκοφ αρχηγό του στρατού αναγνωρίζοντάς του την ικανότητα αυτή.

Το πιο επιβλητικό και εντυπωσιακό στοιχείο όμως ήταν η προετοιμασία για πάνω απο 10 χρόνια της χώρας για ένα τέτοιο ενδεχόμενο πολέμου. Γνώριζε ότι οι ιμπεριαλιστές θα ήθελαν να κατατροπώσουν το πρώτο κράτος εργατών. Και όχι μόνο νίκησε στον πόλεμο αυτό αλλά κατάφερε να αντέξει και να στηθεί ξανά σαν κράτος αυτόνομο κόντρα σε όλους. Οι τωρινοί παραχαράκτες δεν μπορούν να δεχτούν όχι μόνο ότι οι κομμουνιστές νίκησαν τους ναζί αλλά και ότι το κράτος τους είχε συνέχεια χαρίζοντας στο λαό της σπουδαίες στιγμές, χιλιάδες κατακτήσεις και παροχές, πάντα με επίκεντρο τις ανάγκες του ανθρώπου.

Για μια μέρα λοιπόν σαν την 9η του Μάη ας ξεχάσουμε όλα τα άλλα για να… μην ξεχάσουμε ποτέ.

πηγή: http://www.katiousa.gr/apopseis/imera-tis-evropis-kai-paracharaksi-tis-istorias/

 

      ( - Για να μας αφήσετε το σχόλιό σας πατήστε εδώ )

Αναζήτηση

Επισκεψιμότητα

290259
ΣήμεραΣήμερα37
ΧθεςΧθες59
ΕβδομάδαΕβδομάδα75
ΜήναςΜήνας730
ΣυνολικάΣυνολικά290259
Επισκέπτες Online 8

Συλλογή Απόψεων

Σας αρέσει η νέα μας ιστοσελίδα ;

Πολύ - 55.6%
Αρκετά - 22.2%
Λίγο - 11.1%
Καθόλου - 11.1%

Συνολικές ψήφοι: 9
Η ψηφοφορία για αυτό το δημοψήφισμα έχει λήξει ενεργό: 04 Ιαν 2013 - 11:00
Facebook